6 april 2014
Oneindig
Sinds enige tijd ben ik ge´┐Żnterreseerd geraakt in astronomie. Hierdoor bekijk ik graag programma's en documentaire's die over de kosmos en het heelal gaan. Vooral de grootsheid en het oneindige aspect van de kosmos spreken tot de verbeelding. Men spreekt over miljarden planeten en sterren die duizenden lichtjaren ver weg liggen, en dat enkel in de door ons waarneembare kosmos.
Oneindig groot
Als men bedenkt dat de door ons waarneembare kosmos, met zijn enorme aantallen planeten en sterren, en zijn enorme duizelingwekkende afstanden in lichtjaren, enkel maar een "nietige fractie" is van de oneindigheid, kan men zich moeilijk voorstellen hoe groot de oneindigheid is. Hoe groot is groot? De vraag rijst dan: Hoe kan de oneindigheid ge´┐Żnteresseerd zijn in dat nietig planeetje Aarde tussen die enorme massa van planeten? Laat staan in de nog nietigere mensjes die er op leven? Wat betekent een mensenleven in de oneindigheid?
Oneindig klein
Zoals de oneindigheid zich uitstrekt naar het oneindige grote, moet de oneindigheid zich ook uitstrekken naar het oneindige kleine. Oneindigheid heeft geen begin en geen einde. Het moet dus alles omvatten. Van het kleinste individuele deeltje (tegenwoordig het Higgs-Boson-deeltje) tot de grote onmetelijke kosmos. Vanuit deze gedachte kan ik stellen dat de mensheid, elke individuele mens, en zelfs het meest onbetekende insect gekend is door de oneindigheid.
Oneindigheid = God is dichtbij
Als christenen mogen we weten dat God oneindig is. Het is juist door die oneindigheid dat God heel dicht bij ons is. Door Zijn oneindigheid is Hij alomtegenwoordig. In de enorme grootheid van de kosmos ziet Hij ons onbeduidend kleine planeetje heel duidelijk, Hij ziet ons individuele leven. Hij ziet elk atoompje van je lichaam. Hij is in het oneindige grote, maar vooral ook in het oneindige kleine. Hij is bij ons.